Welding Engineering

ฉันเป็นแค่เพียง...สิ่งเล็กๆ บนโลกใบนี้

ฉันอาจไม่ใช่ใคร. . . ที่เธอใช้ทั้งหัวใจค้นหา
ฉันอาจไม่ใช่ดวงดาวบนฟ้า. . . ที่เธอแหงนมองดูได้
ฉันเป็นเพียงแสงเล็ก ๆ . . . จากก้านไม้ขีดไฟ
แต่จะหลอมเป็นแสงสว่าง. . . สุดท้ายให้เพียงเธอ

ฉันอาจไม่ได้เป็น. . . ดอกกุหลาบต้องตาใครต่อใคร
ฉันเป็นเพียง. . . ดอกไม้ที่พลิ้วไหวให้เธอยิ้มได้เสมอ
ดอกไม้ไม่มีชื่อในโลก. . . ที่ไม่มีใครได้พบเจอ
แต่จะเป็นดอกไม้เดียว. . . ที่บานในใจเธอตลอดไป

ฉันอาจไม่ใช่. . . สายฝนโปรย
ฉันเป็นเพียงหยดน้ำ. . . ที่โบกโบยความอ่อนล้าให้เธอได้
หากแม้เป็นหยดน้ำตา. . . จะหลั่งรินมาให้เธอสบายใจ
รอเวลาเหือดแห้งไป . . . ให้เธอพบวันคืนที่สดใสแสนดี

ฉันอาจไม่ใช่. . .สายลม
แต่ฉันเป็นอณูความห่วงใย ที่เพาะบ่ม. . . ทุกลมหายใจนับจากนี้
ในหัวใจที่ว่างเปล่า. . . เธออาจไม่มีฉันแล้วก็ตามที
แต่ขอให้รับรู้เถอะคนดี. . . ทุกความรู้สึกที่ฉันมีจะไม่เปลี่ยนไป

ฉันเป็นเพียงสิ่งเล็ก ๆ บนโลกนี้. . .
ไม่ขอเป็นอะไรที่มากมี และยิ่งใหญ่. . .
แม้เธอเห็นฉันเป็นเพียงภาพฝัน. . . ไร้ตัวตนบนความห่างไกล
ก็ลืมเถอะเธอ. . . ลืมฉันให้หมดใจ . . .
แต่อยากให้รู้ไว้ว่า . . . ฉันไม่เคยเสียใจที่รักเธอ . . .

อันความรักเป็นสิ่งที่สวยงาม
แต่ต้องตามเวลาความเหมาะสม
รักนี้มาจากใจใช่นิยม
น่าชื่นชมรักมั่นคงตามเวลา

เพราะต่างคนต่างคิดล้วนแตกต่าง
ความไกลห่างอาจทำให้เปลี่ยนผัน
ความใกล้ชิดอาจทำให้รักกัน
ผ่านคืนวันรักนั้นอาจเปลี่ยนไป

ความในใจไหนเลยใครจะรู้
เคยเคียงคู่อาจมีขื่นขมได้
เคยใกล้ชิดอาจเปลี่ยนเป็นผลักไส
ไร้เยื่อใยที่เคยมีให้กันมา

กาลเวลาเท่านั้นพิสูจน์รักจริง
ว่าทอดทิ้งหรือยังเสน่หา
ว่ายังรักหรือเธอจะจากลา
ยังเห็นค่าหรือเธอสิ้นเยื่อใย

พบครั้งแรกเธออาจบอกว่ารัก
ไม่นานนักเธออาจอยากผลักไส
ไม่นานนักเธออาจแปรเปลี่ยนใจ
อาจไม่ใช่คนนั้นในใจเธอ

อาจไม่ใช่คนนี้ที่ใฝ่หา
ลืมคำว่ายังรักอยู่เสมอ
อาจบอกต่อจากนี้อย่าเจอะเจอ
แค่เธอเผลอใจรักเพียงชั่วคราว

แต่ละคนเติบโตมาจากที่แตกต่าง . . .
ยิ่งมาอยู่ใกล้กันมาก . . .
ก็ยิ่งทำให้เห็นความแตกต่างกัน ของ "คน" สอง  "คน"

อาจมีหลายครั้ง  . . . ที่เรารู้สึกขัดใจ
ที่อีกคน ทำอย่างนั้น  . . .  อย่างนี้
หรือ  พูดจาอะไร ที่เราไม่ค่อยพอใจ

แต่ด้วยความรักที่มีอยู่ และหวาดกลัวว่า . . .
หากพูด หรือ ทำอะไรออกไปแล้ว  . . . จะเกิดการกระทบกระทั่ง
หรือทำให้เสียความรู้สึกกันไปเปล่า ๆ
จึงเก็บความอึดอัดใจ ไว้ ดีกว่า

จนเผลอลืมไปว่า . . . ความรู้สึกที่ไม่ได้รับการผ่อนคลายนั้น
จะถูกทับถม สะสมให้สูงขึ้น . . .
เป็นความขุ่นเคือง ในอารมณ์ อยู่เสมอ
และอาจถึงจุดที่ ไม่อาจทนได้ในสักวัน

 การคบหาใครสักคนอย่างจริงจังนั้น
เราต้องไม่ลืมไปว่า . . .
คนๆ นั้น คือคนที่เราต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน . . . ตลอดไป

อย่าให้ต้องมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง อดทน ขนาดนั้นเลย
กล้าที่จะพูดในแง่ดี . . .  แง่เสีย
เพื่อที่อีกฝ่ายจะได้รับรู้ และปรับตัวเข้าหากัน
เพื่อถนอมรักไว้ให้อยู่ด้วยกันนาน  . . . นาน

เพราะไม่มีประโยชน์อะไรเลย...
หากจะเก็บความรู้สึก  เพื่อที่จะรักกันให้มากๆ ในวันนี้
แต่ไม่เคยยอมรับอะไรกันได้ และมีแต่ให้ความรักน้อยลงในวันต่อไป

อย่า . . . ปล่อยให้ความขุ่นเคืองใจเล็กๆ กลายเป็นเรื่องใหญ่
กับแค่คน สองคน ที่ไม่ได้คุยกัน
กล้าที่จะพูดคุยกัน ให้เข้าใจ
และให้ทุกความคลางแคลงใจ จบลง . . . ที่ตรงนั้นจะดีกว่า จริงไหม?

           ความรู้มาก ๆ บางทีเหมือนกำแพงอิฐที่เรียงตัวสูง ความรู้สูง กำแพงสูง ความรู้รอบด้าน ก็เหมือนกำแพงสูงรอบตัว บางครั้งมันอาจทำให้มองออกไปไม่เห็นอะไร นอกจากอิฐที่ตนเองก่อขึ้นมา

           กลิ่นของความรัก ก็เช่นเดียวกับห้องน้ำ เข้าไปแรก ๆ จะรู้สึกว่าได้กลิ่น อยู่ในนั้นนาน ๆ ไปจะเคยชิน จนลืมว่ามีกลิ่นนั้นอยู่ จนกว่าจะออกมาจากบริเวณนั้นและกลับเข้าไปใหม่

           ถ้าเรารักใครสักคน เราควรเปิดโอกาสให้เขาได้ทำผิดหลาย ๆ ครั้ง เพราะเราเองก็ต้องการโอกาสอย่างนั้นเช่นกัน อย่าบอกเลยว่าเป็นคนดี ความหยิ่งยโส ก็มีอยู่ในคนถ่อมตัว ครูที่สอนนักเรียน ก็มีความโง่ ซ่อนอยู่ ความขลาดกลัว ก็มีอยู่ในนักมวยแชมป์โลก ความเบื่อหน่าย ก็มีอยู่ในพนักงานต้อนรับที่กระตือรือร้น ความเห็นแก่ตัว ก็มีอยู่ภายในใจของนักสังคมสงเคราะห์ มันอยู่คู่กัน รอวันปรากฏตัวออกมา

           ถ้าสันดานห่วย ๆ มันเป็นกระดาษ เรามีแค่หินทับกระดาษคนละก้อน ลมกิเลสพัดมา ก็ขึ้นกับว่าก้อนหินของใครก้อนใหญ่พอที่ทับมันไว้ ไม่ให้ปลิวเพ่นพ่านเท่านั้นเอง . . .

ฉันคนเก่า . . . จะกลับมาเป็นเหมือนเดิม

ฉันเคย . . . ซบหน้าลงกับหมอนใบน้อย
แล้วก็ปล่อยน้ำตา ให้รินไหล . . .
เคยใช้เวลาเนิ่นนาน  . . . กับการเสียใจ
ก่อนจะหยุดเพื่อถามใจ ว่า  . . . เคยได้อะไรคืนมา

ตั้งแต่นั้น . . . ฉันก็ไม่เคยร้องไห้
และไม่เคยอ่อนแอ ให้ใครที่เป็นปัญหา
ฉันรู้ว่า . . . ทุกอย่างแก้ไขได้ โดยไม่ต้องใช้น้ำตา
กับชีวิตวันข้างหน้า . . . ยังมีสิ่งดีๆ ให้ค้นหาอีกมากมาย

วันนี้  . . . ฉันจึงเข้มแข็ง
หัวใจที่เคยอ่อนแรง กลับแข็งแก่งขึ้นมาใหม่
แม้สองมือจะบันทึก เรื่องราวอย่างเดียวดาย
แต่สองเท้า ก้าวไปด้วยหัวใจทรนง . . .

คงจะถึงเวลา แล้วซินะ
ที่จะเช็ดน้ำตา ให้แห้งหาย
ความเจ็บปวด  . . . ที่มีมันมากมาย
จะเป็นเพียงฝันร้ายที่ผ่านไป . . .

กลับเป็นฉันคนเก่า ในพรุ่งนี้ . . .
พร้อมที่จะยืนได้อย่างดี ไม่หวั่นไหว
หากน้ำตา . . . จะกลับมารดหัวใจ
แต่นั่นต้องไม่ใช่เพราะ . . . ใครคนเดิม . . .

       ความรักที่เราไม่แน่ใจเลยว่า . . .  เค้ารักเราหรือปล่าว 
          ความรักที่ต้องอยู่แบบซ้ำ ๆ ซาก ๆ . . . 

          อะไร คือ ความรัก . . .  ที่เรา 2 คนต้องการกันแน่ 
          ทั้งที่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน . . .  มานาน
          แต่มัน . . .  ก็ไม่ได้ช่วยให้ความรัก . . .  ของเราดีขึ้นเลย 
          มันมีแต่จะแย่ลงทุกวัน ทุกวัน . . .  
          แล้วเรายังจะใช่ชีวิตอยู่กันทำไม . . .  เพื่ออะไร

           เราอยากให้เค้า รู้ความรู้สึกเราว่า . . . 
          เรา เหนื่อย . . .  เจ็บ . . .  เสียใจ . . .  มากขนาดไหน 
          แต่เค้า ก็ไม่เคยสนใจสิ่งที่เราพูดเลย . . .  
          มีแค่คำพูดที่บอกว่า "น่าเบื่อ น่ารำคาญ"

          ถ้ารำคาญมาก ก็ไล่ฉันไปเลยก็ได้ . . .  ฉันไม่แคร์ . . .  
          เพราะฉัน ไม่มีอะไร ที่จะต้องเสียแล้ว
          แค่เสียเธอไปจากใจ อีกสักครั้ง . . .  คงไม่ทำให้ตายหรอก

          คุณเคยคิดไหม ว่า . . .  
          คุณทำแบบนี้ คนที่รักคุณจะรู้สึกยังไง 
          ถ้าไม่รักเค้าก็บอกไปตรง ๆ ดีกว่า
          ยังไงเค้าก็ต้องเจ็บ . . .  ก็ต้องมานั่งร้องไห้อยู่ดี
           . . .  แล้วคุณจะเก็บเค้าไว้ทำไม บอกกันมาตรง ๆ เลยดีกว่า

          อย่าให้ผู้หญิง ที่รักคุณต้องเจ็บอีกเลย . . .  
          ลองคิดดูว่า . . .  อยากเลิก แต่เพราะสงสาร 
          แล้วถ้าสักวัน คุณต้องเป็นแบบนั้นบ้าง คุณจะรู้สึกยังไง 
          มันเจ็บน่ะกลับความรู้สึกแบบนี้ . . .  . . เหนื่อยมาก ๆ เลย

          แล้วความรัก สำหรับพวกคุณละคะ . . .  
          คุณหาคำตอบให้ตัวเองเจอหรือยัง 
          ถ้ายัง. . . ก็จงรีบๆ ค้นหาความรัก และหัวใจของตัวเองซะ
          อย่า! ปล่อยให้เวลามันสายไปเหมือนเราเลย . . .  . 

ไม่มีใครเกิดมา ไร้ค่า . . .

แม้แต่คนโง่ที่สุด ยังฉลาดในบางเรื่อง
และคนฉลาดที่สุด ก็ยังโง่ในหลายเรื่อง . . .

ไม่มีอะไรเสียเวลา ไปมากกว่า  . . .
การคิดที่จะย้อนกลับ ไปแก้ไขอดีต

ไม่เคยมีอะไร ช้าเกินไป  . . .
ที่จะทำให้สิ่งที่ตนฝัน

คนที่ไม่เคยหิว ย่อมไม่ซาบซึ้งรสของความอิ่ม
ความสำเร็จที่ผ่านความล้มเหลว ย่อมหอมหวานกว่าเดิม . . .

อันตรายที่สุดของชีวิตคนเรา คือ การคาดหวัง
อย่ายอมแพ้ ถ้ายังไม่ได้พยายามอย่างเต็มที่

เหตุผลขอคนๆ หนึ่ง  . . .
อาจไม่ใช่เหตุผลของคน อีกคนหนึ่ง

ถ้าคุณไม่ลองก้าว คุณจะไม่มีทางรู้เลยว่า  . . .
ทางข้างหน้าเป็นอย่างไร
ปัญหาทุกอย่าง . . . ล้วนอยู่ที่ตัวเราทั้งสิ้น

ยินดีกับสิ่งที่ได้มา และยอมรับกับสิ่งที่เสียไป
หลังพายุผ่านไป ฟ้าย่อมสดใสเสมอ

คนเรา . . . ไม่ต้องเก่งไปทุกอย่าง
แต่จงสนุกกับงานทุกชิ้นที่ได้ทำ . . .

หัวใจของการเดินทาง . . . ไม่ได้อยู่ที่จุดหมาย
หากอยู่ที่ประสบการณ์สองข้างทาง . . . มากกว่า